Gedichten Marion Spronk
Vast in pinautomaat
een, twee, drie, vier, ik wil pinnen
want die schoenen die schoenen zijn zo mooi
in Huizen sta ik in het pinhok
ben hier nu opgesloten
shit, waar is nu mijn mobieltje
dan kan ik een-een-twee bellen
euri heb ik nu genoeg
maar ik kan er nu niets mee
brandweerlieden komen na een uur
zagen mij vakkundig uit
schoenen hoef ik nu niet meer
ik sta op bibberbenen
n.a.v. een krantenbericht
Marion Spronk | 30-09-2009
(84 keer gelezen)
Nog geen reacties geplaatst.
Wil je ook reageren? Log in, of
meld je aan.
Naar overzicht...